Muziek- en audioforensisch onderzoek
AI-modellen voor muziek en stemklonen werken door audiogolfvormen te voorspellen op basis van enorme datasets. Hoewel ze ongelooflijk overtuigend worden voor het menselijk oor, laten ze vaak microscopisch kleine "digitale vingerafdrukken" achter in het frequentiespectrum dat SUS IT moet detecteren.
Hoe we het detecteren:
- Hoogfrequente afsnijdingen: Veel AI-modellen hebben moeite om consistente gegevens boven de 16 kHz-20 kHz te genereren, waardoor een onnatuurlijke harde plank of "leegte" in het spectrogram ontstaat die zelden voorkomt in natuurlijke opnames.
- Fase-incoherentie: Natuurlijk geluid heeft een fysieke relatie tussen frequenties. AI-generatie behandelt frequenties vaak wiskundig, maar negeert hun fase-uitlijning, wat leidt tot een subtiele "metallic" of "smerige" kwaliteit die bekend staat als fasevocoder-artefacten.
- Voorbijgaande versmering: De initiële aanval van een geluid (zoals een snaredrum of een medeklinker 't') is scherp en gedefinieerd in echte audio. Bij het genereren van AI zijn deze transiënten vaak zachter of "papperiger" vanwege het diffusieproces.